Petra - De eerste avond

Het duurde een tijdje voordat maria Petra kwam halen. Petra liep wat de kamer rond en verveelde zich. Het enige wat ze kon doen was wat naar buiten kijken door een raam dat met tralies was beveiligd. Buiten zag ze wat ze de dag ervoor ook al had gezien; gras en palmbomen, maar verder was het verlaten. Best wel jammer vond Petra het; je kon er heerlijk in de zon liggen. Hoewel ze zichzelf dit nu nog niet zo snel zou zien doen; ze zou ten eerste kijken of ze zou kunnen ontsnappen, hoewel dat voor haar gevoel weinig zin zou hebben, daarbij zo naakt als ze nu was, zou ze ook niet op dit vreemde terrein rondlopen.

Petra was best wel een beetje blij toen maria haar kwam halen om haar te komen helpen. Maria nam der mee naar de keuken, waar Petra groeten moest schoonmaken voor het eten en daarna op aanwijzingen van maria een salade moest gaan maken. Het gaf Petra een apart gevoel om dat helemaal naakt te moeten doen, maar het stoorde haar toch niet echt. Ze vond het hooguit dom dat het zo moest, maar ze stoorde zich niet aan maria. Maria zei alleen het hoognodige tegen Petra, maar keek daarbij nauwelijks naar der. Petra kon voelen dat maria dit deed omdat het moest en niet omdat ze dat zelf zo graag wilde en ze vroeg zich af hoe iemand toch zo gehoorzaam kon zijn, zonder dat er iemand bij was. Petra schatte dat maria ergens in de dertig was. Ze had een mooi glad uiterlijk en een van nature iets gebruinde huid, haar haar was lang en zwart wat ze in een staart droeg. De kleding van maria was een eenvoudig wit jurkje zonder mouwen. Maria hoefde zich maar iets te bewegen en dan viel het dusdanig open dat haar stevige ronde borsten zichtbaar werden. Petra kon zo zien dat maria geen ondergoed droeg en dat verwonderde haar ook eigenlijk niets hier op dit huis.

Het duurde niet lang voordat ze het eten klaar hadden en toen het bijna zes uur was liepen ze naar een eetzaal waar ze twee tafels voor drie personen dekten. De tafels stonden op een meter of drie van elkaar. Bij de ene tafel stonden drie mooie stoelen op een rijtje naast elkaar, bij de andere tafel stonden drie lage krukjes ook naast elkaar. De eters zouden elkaar aankijken wanneer ze zaten. Petra voelde al wel een beetje aan hoe de opstelling zou zijn: de die meesters zouden aan de luxe tafel zitten, zij en maria aan de andere. Het enige wat Petra zich nog afvroeg was wie op die laatste plek zou komen te zitten. Misschien zou het die vrouw zijn die ze had zien liggen over de bok toen ze hier binnen kwam, want dat was niet maria geweest, dat wist ze wel zeker.

Om exact zes uur hadden ze de tafel helemaal gedekt en gaf maria aan dat Petra bij de deur van de eetzaal moest gaan staan. Maria ging naast Petra staan en toen Petra zag hoe maria haar handen achter haar rug legde en haar hoofd voorover boog, volgde ze gaar voorbeeld. Zo bleven ze staan tot de deur open ging.

Toen de deur open ging kwamen eerst de drie meesters binnen. Petra keek niet op toen ze voorbij liepen, ze voelde gewoon dat ze naar beneden moest blijven kijken. Meester Raymond was de laatste en hij in zijn hand een riem waaraan de nog voor Petra onbekende vrouw zat. Ook deze vrouw droeg een witte jurk net als maria.

De meesters liepen naar de tafels en de vrouw moest daar knielen om vervolgens losgemaakt te worden. Maria gaf Petra aan dat ze mee moest lopen richting de tafel en achter de middelste kruk moest gaan staan. Pas toen de meesters zaten mochten Petra, maria en de vrouw gaan zitten. Petra keek over de tafel heen en bedacht zich toen dat eigenlijk al het eten bij de meesters op tafel stonden, behalve het brood, het water en wat van het fruit.

Het viel Petra op dat maria en de andere vrouw wachtten met eten tot de meesters begonnen te eten. Petra volgde hun voorbeeld en nam als laatste wat brood en fruit en begon dat op te eten. Het was stil aan de tafels. Echt opkijken durfde Petra niet, maar ze voelde wel steeds de blikken van de meesters haar richting uit. Door het gespannen gevoel dat Petra kreeg duurde het niet lang voordat ze genoeg had gegeten of beter gezegd: ze geen hap meer door haar keel kon krijgen. Toen Petra haar bord iets van zich afschoof vroeg meester Raymond of ze genoeg had gehad, waarop Petra met een zacht “Ja, meester” reageerde. Vervolgens gaf meester Raymond aan dat Petra tussen de tafels moest gaan staan. Petra voelde zich nu nog meer bekeken. Ze moest haar handen achter haar nek leggen en met iets gespreide benen heel rechtop gaan staan. Ze had het gevoel dat haar borsten echt naar voren staken door haar houding. De meesters begonnen wat tegen elkaar te praten. Hun gesprek ging vooral om huishoudelijke zaken, als wanneer er weer goederen werden geleverd of er nog bezoekers te verwachten waren (wat de komende dagen niet het geval bleek te zijn en Petra eigenlijk wel een opgelucht gevoel gaf). En toen vroeg meester Peter zo tussendoor aan de middelste meester “wanneer wil jij der hebben?”, waarop de middelste meester antwoordde: “nog niet, ze weet nog te weinig, misschien over een paar dagen”. Petra wist dat het over haar ging, maar verder zeiden de meesters niets over haar en gingen weer verder met wat huishoudelijke zaken. Toen iedereen was uit gegeten ruimden maria en de andere vrouw de tafels af. Petra kon nu pas een goed beeld van de andere vrouwe krijgen en zag dat ze ongeveer van haar leeftijd was. Ook zag Petra dat ze op haar armen een paar rode en blauwe plekken had, waaruit duidelijk was op te maken dat ze gebonden was geweest. Nadat de tafels leeg waren gehaald, kwamen de twee vrouwen terug met een coupe met ijs. Meester Raymond gaf aan dat Petra zich moest omdraaien en voorover gebogen die van haar moest gaan opeten. Petra deed zoals haar gezegd was, maar voelde zich nu nog meer bekeken dan net. Ze kon de ogen van de meesters haast tussen haar benen voelen. Petra wilde wel haar benen sluiten, maar ze wist dat dat niet geaccepteerd zou worden. Petra at het ijs toch met kleine hapjes op, want ondanks ze zich bekeken voelde en zich best schaamde gaf het haar ook een gevoel van opwinding dat die drie meesters zo tussen haar benen zaten te kijken. Zo nu en dan keek ze maria en de andere vrouw even aan. Maria zat onverstoorbaar haar ijs op te eten, maar de andere vrouw keek soms even terug en glimlachte zelfs een keer naar haar. Het was een lieve maar iets ondeugende lach, één die Petra best wel kon waarderen.

Toen iedereen het ijs op had gingen maria en de andere vrouw de tafel opruimen, maar petra moest voorover gebogen blijven staan tot de drie meesters naar een andere ruimte gingen. In de ander ruimte stond een tv met daar tegen over drie grote comfortabele stoelen. Tussen de stoelen en de tv stonden twee knielbankjes die bedekt waren met rood leer. Petra moest op haar knieën op een van de bankjes plaatsnemen. Met haar bovenlijf moest ze gaan liggen op het bovenste gedeelte, waardoor haar kont de lucht in kwam en de meesters weer vrij uitzicht op haar kont en kut hadden. Op het andere bankje moest de andere vrouw met haar rok opgeslagen, plaats nemen in dezelfde houding als petra. Vanuit hun houding konden de twee zien wat de meesters op tv keken; eerst keken ze naar het nieuws op een vermoedelijk Amerikaanse zender, daarna zetten ze een film aan. In de film werden allemaal beelden getoond van slavinnen die in een of ander internaat zaten en daar door meesters werden opgeleid tot slavin. Petra had al snel het gevoel dat de film meer voor haar dan voor de meesters bestemd was, dat gevoel werd nog versterkt doordat de meesters zo nu en dan met elkaar over allerlei onderwerpen in gesprek gingen. Petra zag dat de andere vrouw haar armen iets onder haar lichaam had geschoven en daardoor haar handen als steun voor haar hoofd kon gebruiken en ze volgde het voorbeeld zodat ze de film kon volgen. Maria bediende de mannen en kreeg zo nu en dan een duidelijk hoorbare tik. Niet omdat ze iets fout deed, maar gewoon omdat de mannen daar blijkbaar zin in hadden, behalve een keer toen maria even streng werd aangesproken door een van de meesters met: “Altijd, is die slettekut van je bereikbaar!”, waarop maria met een zacht “ja, meester” reageerde, waarbij ze iets kreunde. Petra kon niet zien wat er gebeurde, maar kon het wel raden en het gaf haar een warm gevoel van opwinding.

Op een bepaald moment stond meester Raymond op en ging hij schuin naast de vrouw naast petra staan. Petra had het eerst niet door maar toen ze merkte dat de ademhaling van de vrouw sneller werd draaide ze haar hoofd schuin naar achteren. Toen ze meester Raymond zag staan met een zweep in zijn handen wilde ze gelijk haar hoofd weer naar voren draaien, maar de meester zei: “ja, kijk maar goed, jij bent zo aan de beurt”. Vervolgens zag petra hoe de vrouw met de zweep kreeg. Ze hoorde de zweep tegen der kont slaan en de vrouw gelijk kreunen. Echt pijnlijk klonken haar kreunen niet; petra vond het meer naar opwinding klinken. De vrouw draaide haar gezicht richting petra en keek haar aan terwijl ze de zweepslagen onderging. Petra zag de diepe blik in haar ogen, die steeds even door een flits werd onderbroken wanneer ze weer een tik kreeg. De blikken wonden petra op; voor petra was het duidelijk dat de vrouw er echt van genoot. Na een tijdje zag petra de blik van de vrouw veranderen; de ogen keken haar minder scherp aan en de geluiden uit haar mond werden ook steeds vager. De vrouw ondersteunde niet langer haar hoofd, waardoor die naar beneden kwam te hangen en alleen bij een tik van de zweep nog even omhoog kwam. Toen meester Raymond stopte met slaan bleef de vrouw roerloos hangen, alleen bij haar rug was nog wat beweging door de ademhaling van de vrouw waarneembaar, maar verder lag ze helemaal stil.

Petra voelde gelijk de spanning toenemen, want nu zou zij aan de beurt zijn. Meester Raymond nam vlak naast haar plaats en gaf haar langzaam tikken met de zweep. Echt pijnlijk was het niet, zoals de meester sloeg en petra liet (zoals ze die ochtend had geleerd) haar gevoelens de vrije loop. Als snel lag te ze te hijgen en ze genoot ook echt van de tikken die ze kreeg. Petra voelde hoe warme strepen haar kont begonnen te bedekken en het leek wel of al haar zenuwen naar een plek in haar onder buik leidden. Bij haar ging meester Raymond niet zo ver als bij de andere vrouw, maar het was voldoende om petra een tijdje het gevoel te geven dat haar lichaam helemaal slap geworden was.

Toen petra een tijdje had gelegen moest ze weer opstaan en werd ze door maria naar haar kamer gebracht. Petra liep te wankelen op haar benen en toen haar boven benen langs elkaar gingen voelde ze hoe nat ze aan de binnenzijde van haar benen geworden was. Maar erg lang genoot ze niet van dat gevoel; toen haar hoofd haar bed raakte, viel ze direct in een diepe slaap.

<- vorige     volgende->

Meer lezen? Klik hier om naar K's Kelder te gaan