Petra - Spijt

Wat had ze een spijt. Petra een meid van rond de twintig zat op de betonnen vloer van een afgesloten kamer, waarvan de ramen met metalen rolluiken waren afgesloten. Petra zat in elkaar gekrompen en over haar wangen liepen dikke tranen. Haar kleren waren voor zo ver ze ze nog aan had gescheurd tot lange stroken die nu nog kleine delen van haar lichaam bedekten. Overal op haar lichaam waren rode en blauwe plekken zichtbaar. Maar die deden haar nog niet eens het meeste pijn. Ze was gebruikt, gebroken en had totaal geen zicht op een verbetering van haar situatie.

Een dag geleden, was Petra wezen stappen met een paar goede vriendinnen. Ze was er echt aan toe geweest; een maand daarvoor was haar verkering uitgegaan of beter gezegd: “ze had het uitgemaakt” toen ze er achter kwam dat haar (nu) ex haar belazerde en ook nog een andere vriendin had. Maar die avond was ze gaan stappen en ze verlangde naar aandacht. Een vaste relatie was het laatste wat ze daarbij in gedachten had; nee, gewoon lekker flirten met mannen om ze vervolgens teleur te stellen. Een soort van wraak tegen alle mannen. Ze had die avond haar meest sexy jurkje daarvoor aangetrokken. Een jurkje waarin de vorm van haar ronde heupen mooi zichtbaar was en de vorm van haar borsten, voor zo ver die al bedekt waren door de lage snit, goed zichtbaar was. Ze wist dat de mannen daarop geilden en bijna automatisch een harde pik kregen van alleen al het kijken daarnaar. Mannen, ze waren alleen maar geïnteresseerd in haar tieten, volgens haar. Het was gezellig die avond en Petra flirtte in het rond en haar vriendinnen deden net zo hard mee. Ze knipoogde naar mannen en als er een interesse toonde liep ze op die man af om er even mee te dansen, maar zodra ze tegen haar begonnen te praten, liep ze weer terug naar haar vriendinnen en deed ze alsof ze de man nog nooit had gezien. Lachend keken de meiden vervolgens toe hoe weer een slachtoffer afdroop. Wat later op de avond ging ze nog wat verder door een paar keer haar kont tegen het kruis van een slachtoffer te duwen, waardoor die alleen nog maar meer opgewonden waren en nog harder afdropen wanneer de meiden hem begonnen uit te lachen. Om het niet te veel op te laten vallen gingen ze van kroeg naar kroeg, zodat ze steeds weer slachtoffers voor hun spel konden vinden.

Ergens die avond had ze dat ook bij hem gedaan, ze wist niet eens meer wanneer, maar wel dat ze het had gedaan. Het enige wat ze daarvan nog kon herinneren was dat hij niet als de anderen achter haar aan was gekomen, om vervolgens gedumpt te worden. Hij had wel naar der gekeken, maar hij deed verder niets. Voor haar gevoel had ze hem die avond vaker gezien, maar ze had er niet echt opgelet. Toen ze door een van haar vriendinnen vlak bij haar huis was afgezet, was hij ineens daar. Het ging allemaal heel snel. Zijn auto stopte naast haar en ze schrok. De auto van haar vriendin was nergens meer te zien. “Uitgefeest of verlang je naar meer?” vroeg hij haar. Hoe had ze zo stom kunnen zijn! Alles in haar zei tegen haar dat ze gelijk verder moest lopen en naar binnen moest gaan, maar ze zei: “meer”. De deur van de auto ging open en zij boog zich voorover de auto in. Hij moest haar vastgegrepen hebben en haar erin getrokken hebben, want hoe ze anders echt in de auto was gekomen wist ze niet. Snel reed hij met haar weg om even later vlak in de buurt van haar huis weer te stoppen en haar vast te grijpen. Ze worstelde voor haar vrijheid, maar hij was veel sterker dan haar. Voor ze het wist zatten haar handen geboeid aan de deur vast en zat in haar mond een grote prop. Even betasten zijn handen haar lichaam en kneep hij daarbij hard in haar borsten. Ze begon zich te beseffen dat ze aangerand werd en in gilde ze het uit van angst, maar haar geluid werd gesmoord door die prop in haar mond. Hij reed weer verder en Petra zat radeloos van angst naast hem. Allerlei gedachten flitsten door haar heen. Ze wilde zich op iedere manier verzetten tegen hem, maar werd verlamd door de angst dat dat haar situatie mogelijk alleen maar zou verslechteren. Nadat ze een tijdje hadden gereden stopte de man de auto weer, maar nu op een afgelegen weggetje ergens aan de rand van een bos. Hij ging de auto uit en liep erom heen om vervolgens de deur aan haar kant open te trekken. Doordat ze vast zat aan de deur viel ze bijna uit de auto toen hij dat deed. Ze werd losgemaakt maar stevig door hem vastgehouden. Vervolgens deed hij hij een van de achterdeuren van de auto open en duwde hij daar voorover in, waardoor ze met haar gezicht op de achterbank kwam te liggen. Achter in de auto lag een ketting waaraan hij haar handen vastmaakte en vervolgens begon hij haar weer te betasten. Ze voelde zijn handen over haar blote benen omhoog onder haar jurkje glijden en hem knedend knijpen in haar kont. Ze verwachtte dat hij haar nu zou verkrachten en dat gevoel werd alleen maar sterker toen hij haar string vastpakte en ineens kapot trok. Maar behalve dat hij twee van zijn vingers even met geweld haar kut induwde deed hij verder niets anders dan haar ook met haar benen vast te maken om vervolgens de deur te sluiten en verder te rijden.

Al die tijd had hij niets tegen haar gezegd, maar nu begon hij tijdens het rijden tegen haar te spreken. “Geef maar toe dat je een slet bent”, “Geef maar toe dat dit al tijden je fantasie was”, “Toegeven is niet eens meer nodig, je kut was drijfnat toen ik die voelde slet!”, “Je verlangt ernaar om zo gebruikt te worden”. Steeds weer kwamen dergelijke zinnen uit zijn mond. De zinnen zetten Petra aan het denken. Hoewel ze het nooit tegen over hem zou toegeven, dit was wel een fantasie van haar geweest, maar dan wel een die ze echt nooit had willen meemaken. Hoe haar kut zo nat kon zijn wist ze niet, maar ze wist wel dat hij gelijk had toen hij dat zei, maar van opwinding was bij haar geen sprake. Ze was doodsbang geworden, maar een ding van wat de man tegen haar zei gaf haar een heel klein beetje hoop: “Nee, je ombrengen, je doden zal ik niet doen”, maar het “ik zal je gebruiken, alleen maar gebruiken zoals je dat met mij probeerde en met vele anderen hebt gedaan” deed haar gelijk weer in elkaar krimpen van angst. Daarna begon hij weer over haar fantasie die ze volgens hem had en over haar natte kut die volgens hem daarvan het bewijs was. Petra probeerde zijn stem te negeren en hem niet meer te horen, maar steeds drongen zijn woorden weer tot haar door. Huilend lag ze achter in zijn auto, doodsbang van angst.

Uiteindelijk stopten ze bij een huis, waar hij de auto een garage inreed. Petra had geen idee waar ze was; ze had niets kunnen zien gedurende de lange rit. Het enige wat ze nog had meegekregen was dat het al licht begon te worden toen ze aankwamen. Haar armen en benen werden losgemaakt en vervolgens trok hij haar aan haar haren uit de auto. Je kreunde van de pijn. Doordat haar polsen nog steeds geboeid waren kon ze niet veel en zelfs al waren ze niet geboeid geweest dan had ze nog niet echt iets kunnen doen. De man trok haar een kamertje in, een kamertje met niets aan de muren of op de grond. Daar werd ze met haar hoofd richting de muur met de boeien aan een haak in die muur vastgemaakt. Vervolgens maakte hij haar benen gespreid van elkaar ook met boeien aan haken aan die muur vast. Toen de man daarmee klaar was liet hij weer zijn handen over haar lichaam gaan en hij begon weer te zeggen: “Geef maar toe slet, hier verlangde je naar”. Ze voelde hoe hij haar jurkje vastpakte en die kapot begon te scheuren. Daarna voelde ze zijn handen haar ontblote lichaam betasten. Totaal vernederd voelde ze zich, maast het angstige gevoel dat ze nog steeds had, maar veel meer dan staan en alles te ondergaan kon ze niet. De man kwam vlak achter haar staan en ze meende te voelen dat hij naakt was. Maar toen hij zijn onderlijf tegen haar aandrukte voelde ze dat hij zijn broek nog aan had en dat alleen zijn bovenlijf ontbloot was. Hij trok haar jurkje aan de voorzijde bij haar borsten kapot en duwde een hand in haar bh om vervolgens een van haar borsten te kneden. Intussen liet hij zijn andere hand strelend over haar kont glijden. “Geef maar toe slet, geef maar toe dat dit is waarnaar je verlangde” hoorde ze hem vlak bij haar oor zeggen. Petra begon ontkennende geluiden te maken en hevig met haar hoofd te schudden als teken van ontkenning. “Niet?” vroeg de man met een lach, gevolgd door: “Goed ik geef je een kans: als je kut zo helemaal droog is, dan heb je gelijk en breng ik terug, zonder nog maar iets verder met je te doen, maar als je kut, zoals ik verwacht, drijfnat is, blijf je hier en zal ik je de rest van je verlangen ook doen ervaren”. Nog nooit had Petra in het bijzijn van een man zo verlangt dat haar kut droog zou zijn als die aangeraakt zou worden, maar ze wist gelijk al dat ze geen schijn van kans maakte: ze kon nu al het vocht aan de binnenzijde van haar benen voelen. Even begon ze te denken dat de man gelijk had en dit misschien toch echt haar verlangen zou zijn, maar die gedachte zette ze gelijk weer van haar af: dit was zeker niet haar verlangen! Ze voelde de hand van de man over haar billen richting haar kut glijden en hielt haar adem in. En hoewel ze het wel kon uitschreeuwen van afkeer en dat ook probeerde te doen, voelde die glijdende hand toch nog aangenaam aan voor haar gevoel. Nee het was niet aangenaam, haar hersens logen tegen haar. Ineens duwde hij twee vingers tot diep in haar. Ze kreunde een keer, maar van opwinding was het niet. Het was het besef dat ze niet weg zou komen; haar kut was echt drijf en drijfnat. “Geef maar toe dat je een verlangende slet bent!” hoorde ze de man hard achter haar zeggen, terwijl hij zijn vingers op en neer in haar kut stootte, maar Petra schudde met haar hoofd: “dat was ze niet!”.

De man trok zijn vingers uit haar en zei: “Je zal bekennen slet!”. Hij maakte haar los om haar vervolgens met haar ruw gezicht naar hem opnieuw vast te maken. Er brandde een felle lamp waarvan het licht precies in haar gezicht scheen waardoor ze het gezicht van de man niet kon zien. “Geef toe!” zei hij hard tegen haar en hij trok de prop uit haar mond. Petra zag die vervolgens op de grond vallen en zag toen dat het een slipje was, waarmee hij haar had gesmoord. Petra zei niets, maar schudde alleen huilend met haar hoofd. De man pakte de resten van haar jurkje beet en begon die ook aan de voorzijde kapot te scheuren, tot haar lichaam meer onbedekt dan bedekt was en steeds zei hij: “geef toe slet”, “je kut is drijfnat”, “hier verlangde je naar”. Ineens schrok Petra toen de man een groot mes te voorschijn haalde en ze gilde “Nee, nee, ik zal alles voor je doen”. “Ah, we gaan de goede kant op” zei de man triomfantelijk en Petra begon hard te huilen. “Alles?” vroeg de man en Petra antwoordde “Ja, alles maar doe me niets”. “Geef toe!” bulderde man er overheen, maar dat kon Petra niet. Ze zag het mes dichter in haar buurt komen en ze werd helemaal gek van angst. Ze sloot haar ogen maar voelde het mes tegen haar lichaam vlak bij haar borsten komen. Petra stopte ineens met huilen, het gevoel van angst voorkwam dat ze dat nog langer kon. Ze kon niet meer denken en zei alleen nog zacht: “Nee, niet doen, alsjeblieft”. Het koude mes ging langs haar huid en toen voelde ze haar bh naar beneden gaan. Eerst de ene kant en toen de andere. Haar borsten kwamen bloot en vervolgens ging het mes een keer midden tussen haar borsten door. Ze voelde haar bh naar beneden vallen. “Geef toe” zei de man dwingend en hij gaf haar daarbij een paar harde tikken in haar gezicht. Petra probeerde al haar verstand bij elkaar te rapen en zei stotterend: “Dat kan ik niet, want dat is niet waar”. “Geef toe dat je hierover hebt gedroomd en dat niet je nachtmerrie was” zei de man en Petra antwoordde na een keer diep adem te hebben gehaald: “Maar nooit om het ook echt ooit mee te maken!” en toen begon ze weer te huilen. De man trok zijn handen terug en deed een soort van masker voor zijn hoofd en begon haar vervolgens los te maken. “Dat durfde je gewoon niet aan je zelf toe te geven” zei hij achteloos intussen tegen haar, waarop Petra met een heel beslist: “Nee!”, reageerde. De man lachte en zei: “Dat maakt niet uit, je gaat het nu toch ervaren”. Toen Petra helemaal los was zakte ze helemaal vermoeid en kapot op de grond en de man verliet de kamer. Ze hoorde hoe hij vervolgens de deur op slot deed, maar al zou hij dat niet hebben gedaan dan was ze nu nog niet in staat geweest om op te staan en die deur te openen: daarvoor was ze te veel kapot en veel te angstig. Wat had ze een spijt. Daar zat ze dan: in elkaar gekrompen, huilend, met rafels van haar jurkje nog om haar heen, meer naakt dan bedekt.

     volgende->

 

Meer lezen? Klik hier om naar K's Kelder te gaan