Petra - Overgedragen

Toen Petra weer wakker werd, lag ze op een houten bank in een koude donkere ruimte. Haar handen waren nog geboeid en de halsband zat nog om haar nek. Petra stond op en liep rond in de ruimte. De muren waren gemaakt van grote stenen en alleen ergens hoog boven haar bevond zich een klein raam. De houten deur zat op slot, zoals ze eigenlijk wel had verwacht. Ze vroeg zich af waar ze zich bevond, want ze had helemaal niets van de reis meegekregen.

Buiten de ruimte hoorde Petra stemmen, maar verstaan wat die zeiden kon ze niet. Het leek wel een vreemde taal volgens Petra, want ze kon de klanken wel duidelijk horen maar begreep er niets van. Petra ging weer op houten bank zitten, wachten op wat komen ging.

Na iets van een half uur ging de deur open en kwam de man binnen. Hij leek alsof hij het warm had, want het zweet liep over zijn gezicht. De man liep direct op Petra af en maakte de riem vast aan de halsband. Vervolgens zei hij: “kom mee” en hij trok Petra die hem gelijk volgde, achter hem aan. De ruimte bevond zich in een kelder, waaruit een trap naar boven liep. Boven aan de trap voelde het gelijk een stuk warmer aan. Ergens stond een deur open, waardoor Petra kon zien dat het mooi weer buiten was.

Ze kwamen in een grote witte kamer. Petra keek haar ogen uit bij alles wat ze ineens zag. Recht voor haar zaten drie mannen gekleed in het wit in grote zetels. Aan weerszijden van de drie stonden twee mannen, gekleed in zwart en ze hadden allebei een zweep die opgerold was in een lus in hun hand. Schuin rechts voor Petra stond een houten toestel, waarover een vrouw met opgeslagen jurk en een blote kont stond gebogen. Het was duidelijk te zien dat ze nog niet zo lang geleden met een zweep had gehad. Links schuin voor Petra stond nog zo’n houten toestel maar die was leeg en daar achter hing en zwart houten kruis aan de wand. De vloer was van steen, de ruimte was wit geverfd, maar overal hingen grote rode en zwarte doeken die voor een heel aparte sfeer zorgden. En overal zag Petra fakkelhouders langs de muren, ze waren duidelijk bedoeld voor de verlichting van deze ruimte ’s avonds en ook nu stond een enkele ervan aan.

De middelste van de mannen wenkte de man en Petra naar zich toe en toen en de man begon te lopen en trok Petra met zich mee tot ze op een meter of vier van de vijf mannen stonden. Petra bekeek de mannen een voor een. De buitenste twee droegen maskers en shirts zonder mouwen, waardoor hun grote gespierde bovenarmen staken. De linker van de zittende mannen was de jongste van het stel. Hij had lange blonde haren en blauwe zeer indringende ogen. Hij was slank en gespierd en best wel aantrekkelijk om te zien. De rechter van de drie mannen was vermoedelijk kaal, maar hij had een doek om zijn hoofd gebonden, waardoor dat niet echt zichtbaar was. Hij was ouder dan de linker man, maar Petra schatte hem jonger dan de middelste, maar echt veel verschil maakten ze niet. De linker man zou begin dertig zijn, dan was deze rechter man eind dertig en de middelste misschien midden veertig. De rechter man had een vriendelijke glimlach en zag er in eerste instantie niet echt ontzagwekkend uit,maar toen Petra hem echt recht in zijn ogen keek, veranderde zijn zijn ogen ineens van vriendelijk glimmende open ogen, in vuurspuwende samengeknepen ogen en hij zei fel: “Kijk me niet aan!”. Petra schrok van de plotselinge verandering die haar toch ineens heel veel ontzag voor de man deed geven. Ze durfde de mannen niet meer echt aan te kijken, maar ze wist wel dat de middelste man een gemiddeld postuur had en wat rood/grijs haar. En vooral dat zijn blik heel indringend was net als zijn stem toen hij zei: “Laat der zitten”.

“Knielen!” zei de man naast Petra en gelijk gaf een ruk aan de riem waardoor ze bijna voorover viel en hard op haar knieën terecht kwam. Ze ging snel in een nette geknielde houding zitten, maar voordat ze goed en wel zat hoorde ze de rechter van de mannen zeggen: “Kom niet zo wild, ze moet langer mee”, waarop de andere twee begonnen te lachen. “Dit is der” zei de man naast haar en gelijk werd het stil. De stem van de man klonk heel serieus en Petra wachtte gespannen af wat er nu ging gebeuren. “Dit is diegene die je al een tijdje liet volgen op het internet?” vroeg de middelste man en de man naast haar antwoordde: “Ja, die slet”. De man rechts kuchte een keer en toen vroeg de middelste: “Je vertelde dat ze volgens wat jij had gelezen wel wist hoe ze zich moest gedragen, klopt dat?” En de man naast Petra zei: “Ze weet het heel goed, alleen gedragen kan ze zich nog niet, daar heeft ze zeker nog les in nodig”. Petra voelde zich nog kleiner worden toen ze de mannen zo over haar hoorde praten, blijkbaar wisten die drie of in elk geval die middelste al vrij veel over haar en de dingen die de man naast haar zei maakten haar nerveus om een of andere reden. Nu sprak de linker en die vroeg: “Wat heb je met der gedaan de afgelopen dagen?” en de man naast haar zei: “gebruikt en gekeken of ze het waard was hier te brengen”. Petra kreeg gelijk een verontwaardigde blik toen de man het woord “gebruikt” zei; hij had niets maar dan ook niets klaar gekregen en vooral zichzelf niet. Doordat Petra zo in zichzelf bezig was, miste ze bijna dat de rechtse man vroeg: “Echt gebruikt of even bekeken?”. Uit de manier waarop de vraag werd gesteld maakte Petra al op dat die rechtse man ernstige twijfels had bij de woorden van de man. De man reageerde er niet op en de linker man vroeg: “volledig bruikbaar, zoals je van tevoren had aangegeven dat ze zou zijn?”. “Ja”antwoordde de man naast haar en vervolgde met: “Redelijk ervaren bij der kut, zoals al die sletten zijn, der mond zal ze beter moeten leren gebruiken en van achteren: alsof je een mini rijdt: lastig om in te komen, maar heerlijk om in te rijden”. Waarop de mannen in de lach schoten en de man vervolgde met: “de zweep en een goede opvoeding zullen haar soepeler maken, maar plezier is er aan te beleven”. Petra had zich even heel vernederd gevoeld toen de man over hoe ze te gebruiken was sprak, maar naar deze opmerking werd ze echt kwaad. Haar ogen spoten vuur en ze snauwde richting de man naast haar: “Dat is jou anders niet gelukt”. Gelijk schoot de hand van de man naar beneden en hij sloeg haar in het gezicht en zei hard: “hou je smoel trut, jou is niets gevraagd”. De mannen begonnen eerst hard te lachen maar toen de man Petra sloeg was het ineens doodstil. “STOP! Zo ga je hier niet met haar om” zei de rechter man met een boze stem. En de middelste zei er achteraan: “Vertel wat je wil en verdwijn dan”. De man naast Petra zei “vijfentwintig” en de middelste reageerde gelijk met “tien”. “Twintig” was de reactie van de man naast Petra en Petra besefte zich dat ze op het punt stond verkocht te worden. Ze schrok en voelde zich haast door de vloer zakken, zo klein en hulpeloos voelde ze zich. De tranen sprongen in haar ogen en ze hoorde niet eens dat de middelste man “vijftien en geen cent meer” zei. “Ze is beter dan dat!” protesteerde de man naast haar, Petra kreeg er iets van mee, maar wist dat het de man alleen om het geld te doen was. En de man middenin zei: “Dat zal, maar kan jij niet eens over oordelen, want zo ver ben je niet gekomen, vijftien en daar blijft het bij. Petra was totaal van slag toen de man naast haar akkoord ging. Hij liet de riem vallen en beet Petra nog “Waardeloze slet” toe. De linker man nam zijn portemonnee een betaalde de man die vervolgens de kamer verliet. De rechter man stond gelijk op en zei met een zachte en vriendelijke stem tegen Petra: “Kom mee, je bent nu van ons”. Maar Petra bleef zitten zoals ze zat. De kale man wenkte de twee mannen met de zwepen en die tilden samen Petra op en namen haar mee naar een andere ruimte en lieten haar los op een bed, waar ze alleen gelaten werd bij een vrouw die in die ruimte was. Petra huilde echt; ze voelde zich totaal vernederd en helemaal kapot.

De vrouw kwam naast Petra zitten, ze zei niets en wachtte tot Petra weer wat rustiger werd. “Waarom?” zei Petra huilend tegen de vrouw. De vrouw keek haar met medelijden aan en schudde heel iets met haar hoofd om aan te geven dat zij het ook niet wist. Toen Petra even later weer “Waarom?” vroeg keek de vrouw haar even echt aan en met door haar handen naar haar hoofd te brengen en haar hoofd te schudden gaf ze aan dat ze niet spreken kon. Petra begon weer te huilen, maar nu streelde de vrouw haar zacht door haar haar en deed dat net zo lang tot Petra in slaap gevallen was.

<- vorige     volgende->

Meer lezen? Klik hier om naar K's Kelder te gaan