Senseo

“grinnik... Ikheb een senseo hoor...(om het nog aanlokkelijker te maken )” Eigenlijk begon het met die zin. Die zin die jij typte. “Domme muts” dacht je daarna, je wist dat ik er op zou ingaan, je wist dat ik die koffie bij je zou komen drinken. Je vraagt je af waarom je het zei, hoewel je het antwoord op die vraag ook wel weet; “verlangen, verlangen om te ervaren”.

Ik stelde nog wat vragen, maar het was gelijk al wel duidelijk dat ik langs zou komen en ook dat het niet bij een kop koffie drinken zou blijven; je zou gaan ervaren. Het duurde niet lang voordat ik had achterhaald dat je een kort rokje had, waarna ik gelijk zei dat je die moest aan hebben (waar je al een beetje voor vreesde). Later kwam daar nog een blouse en een maagdelijk witte slip bij. Een BH vond ik niet nodig en kousen ook niet.

Het is nu bijna 11 uur. Je voelt je gespannen, je hebt slecht geslapen en nog geen hap door je keel kunnen krijgen. Vanmorgen ben je onder de douche gaan staan en heb je je gewassen en geschoren. Alles heb je met de uiterste zorgvuldigheid gedaan. Make-up en parfum mocht je niet van me dragen. Je loopt heen-en-weer, want rustig zitten kan je al helemaal niet meer. Je hoopt maar dat ik tevreden zal zijn en vooral dat je eerste indruk goed zal zijn.

De bel gaat. Je verstijft bijna even van schrik. Je weet dat ik het zal zijn en loopt naar de voordeur. Je voelt je armen en benen even trillen en slikt nog een keer. “Waar ben ik aan begonnen? Wat ben ik toch een muts” gaat door je heen. Dan doe je de deur open. Je kijkt me aan en weet even niets te zeggen. Ik kijk jou aan en zeg: “mag ik naar binnen?”. Gelijk zeg je: “ja natuurlijk” en je doet de deur verder open. Ik loop naar binnen en wacht tot je de deur hebt gesloten. Terwijl ik mijn jas uit doe vraag ik: “gespannen?” en jij zegt: “ja, uhh, ja meester”. Ik glimlach een keer naar je, maar jij hebt het gevoel dat je nu al een behoorlijke fout hebt gemaakt en je wilde het nog zo goed doen! Ik geef aan dat je voorop moet gaan lopen en jij loopt me voorbij. Maar op het moment dat je mij bijna voorbij bent zeg ik: “doe je hoofd opzij”. Je slikt een keer, maar wist dat dit zou gaan gebeuren. Heel iets doe je je hoofd aan de kant. Dan voel je mijn handen je vastpakken. Een hand onder aan je zij de andere tegen je hoofd aan. Je voelt me in je nek kussen en bijna gelijk schuift mijn hand van je zij op je kont. Rillingen gaan door je heen. Opwinding en angst door elkaar heen. Terwijl je zo goed wist dat ik dit zou doen, verrast het je toch. Wanneer ik de kus heb gegeven zeg ik: “loop door, ik heb zin in koffie”.

Je leidt mij de kamer in, die je nog extra opgeruimd hebt. Ik ga op een stoel zitten en kijk je aan. “Zal ik koffie maken?” vraag je en met een glimlach knik ik een keer en zeg: “ja, dat lijkt me lekker”. Terwijl je naar de keuken loopt denk je: “wat een domme muts; hij kwam toch voor de koffie”. Je hebt de koffie, de bekers en de suiker al klaar staan en maakt gelijk de koffie. Heel bewust heb je het dingetje genomen waarmee je twee kopjes senseo ineens maakt; de zelfde koffie zullen we drinken; een soort van verbondenheid. In beide kopjes gooi je wat suiker, in die van mij net iets meer dan die van jouw. Daarna neem je de koffie weer mee terug en je geeft mij mijn beker aan. Ik bedank je en zeg dan: “ga naast mij zitten” en ik wijs je een plek op de grond schuin voor me aan. Je laat je op je knieën zakken. Je voelt je letterlijk en figuurlijk kleiner worden en slaat je ogen haast vanzelf al neer. “De juiste muziek” zeg ik, je hebt van Queen de cd A kind of magic aangezet, omdat je weet dat ik daarvan hou. Je hoort het nummer “Don’t lose your head” en de woorden krijgen nu wel een hele aparte betekenis. Hoewel je me nog steeds niet aankijkt, weet je dat ik naar je kijk. En doordat je ogen zijn neergeslagen weet je ook wel wat ik onder andere zal zien; je moest van mij je blouse dusdanig dichtknopen dat je borsten nog iets zichtbaar bleven, maar van bovenaf gezien geeft dat nog een behoorlijke inkijk. Zou ik gewoon naar je tieten zitten te kijken? Je vraagt je af of je het wel erg zou vinden als ik het echt zou doen. Je voelt je beschaamd en bekeken, maar ook ... dat weet je eigenlijk niet, wat je ook voelt. Maar het doet je je niet alleen maar beschaamd voelen. “Kon u het gemakkelijk vinden?” vraag je en ik antwoord: “ja hoor, ik was er sneller dan verwacht”. Even gaat door je hoofd dat ik dus vermoedelijk in de auto heb zitten wachten tot het 11 uur was, maar je vraagt of zegt er maar niets over. “Nog steeds gespannen?” vraag ik en jij antwoordt: “ja, nog wel een beetje”. Je antwoordt klink goed, maar je weet dat het meer dan een beetje is. “Dat zal zo over zijn” zeg ik maar jij weet dat nog niet zo zeker. “Waarom ben je gespannen?” vraag ik vervolgens en jij zegt: “Omdat u er bent, omdat .. ik weet het niet”. “Je weet toch wat er met je zal gebeuren?” vraag ik en jij zegt: “een beetje misschien”. Ik neem nog een slok van mijn koffie en zet dan de beker op tafel neer. “Ga staan” zeg ik vervolgens met een gebiedende stem. Je voelt de rillingen gelijk door je lichaam gaan. Je gaat staan en voelt je bloed door je lichaam beginnen te kolken. “Wil je het gespannen gevoel kwijt zijn?” vraag ik. Je voelt wel aan wat er zal gebeuren wanneer je ja zal zeggen, maar toch doe je het maar wel en je zegt met een onzekere stem “ja, meester”. “Kijk niet op me neer” zeg ik gelijk streng wanneer je staat en gelijk doe je je hoofd recht en kijk je recht vooruit. Je voelt mij je hand pakken en gelijk gaat er weer even een rilling door je. Ik trek je naar me toe tot je vlak bij mijn benen staat. Dan voel je mijn andere hand op je rug komen en duwen. Heel even verzet je je maar dan laat je je buigen. Je voelt je nu heel klein worden. Je ligt over mijn knieën, je ligt daar waar ik je zou laten liggen. Je voelt de spanning nog verder opbouwen. Ik leg mijn andere hand ter hoogte van je schouders m je heen en laat de andere naar je rok glijden. “O doe het” smeek je in je hoofd. Als het je toch gaat gebeuren dan ook liever nu snel. Maar mijn hand pakt eerst je rokje vast en trekt die omhoog. Nu voel je je echt een klein meisje met haar rokje omhoog en een wit slipje aan. Mijn arm om je schouders trekt nog meer aan, zodat je helemaal vast zit. En dan volgt er een stevige tik op je linker bil. Het gevoel gaat als een schok door je heen. Pijn vermengt met opwinding , vernedering en spanning . De pijn valt nog wel mee, maar het raakt je toch diep. Gelijk volgt de volgende tik op je andere bil en daarna weer een. Je blijft doodstil liggen terwijl je de tikken op je kont voelt komen. Steeds komen de tikken op andere plaatsen. Je ademhaling wordt zwaarder. Je klemt je kaken op elkaar om niet hard te gaan kreunen. Je ondergaat de tikken; bij iedere tik schuift je lichaam wat heen en weer. Je spieren zijn zich meer gaan ontspannen. Ik sla soms wat harder, waardoor het voor jou niet mogelijk meer is om het kreunen helemaal te onderdrukken en je wat ingehouden grommen laat horen.
Dan glijdt mijn hand over je kont heen. Hij is wat gevoeliger geworden, waardoor het strelen veel intenser aanvoelt. De langzaam tastende en strelende hand lijkt je opgewonden te maken. Maar wanneer mijn hand iets tussen je benen glijdt voel je dat je dat al helemaal bent. Even wil je je benen bij elkaar doen om te voorkomen dat ik zal voelen hoe nat het kruis van je slip is, maar wanneer je mij streng: “open!” hoort zeggen, doe je je benen gelijk weer van elkaar. “Een nat klein meisje ben je” zeg ik terwijl mijn vingers over het plekje van je kruisje gaan en zo voel je je ook.
Met twee handen pak ik je slip vast en schuif die naar beneden tot op je knieën. Je billen komen helemaal bloot, wat je doet rillen. Weer streelt mijn hand over je kont en dan geef ik een stevig en kletsende tik. Je kreunt van pijn en opwinding. Gelijk volgen er nog een paar tikken op je blote kont. De pijn is snel verdwenen; alleen de opwinding blijft en neemt alsmaar toe. Mijn hand kletst tegen je billen aan en doet ze langzaam opgloeien. Je houdt je niet langer in en ligt met je gesloten ogen en een iets open mond te hijgen en te kreunen. Steeds weer slaat mijn hand op je billen tot je ze echt voelt gloeien en dan streel ik weer zacht over je gevoelige billen. Je slipje is van je benen gegleden en hangt tussen je enkels. Wanneer je mijn hand richting het midden van je billen voelt glijden stap je snel met een voet uit je slipje en dan spreid je je benen. “Laat maar eens zien ja, wat dat met je doet kleine meid” zeg ik. We weet dat ik naar je kut kan kijken, je weet dat ik zal zien hoe nat die is, maar je spreidt je benen alleen nog maar verder bij het horen van mijn woorden. Ik laat mijn vingers tussen je benen schuiven en wrijf met mijn vingers over je clit. Zodra je het voelt duw je je kruis kreunend tegen die vingers aan. “Hoe voel je je, wat ben je?” vraag ik. Je slikt een keer, want het is heel anders om hardop tegen mij te zeggen wat je anders zo kunt typen. Maar je zal het zeggen! je haalt even adem en dan zeg je snel: “ik voel me een kleine slet, die van u, meester” Het voelt alsof ik je extra beloon voor het uitspreken van die woorden, door wat meer over een gevoelig plekje bij je clit te wrijven. Je opwinding wordt alleen nog maar groter en je geniet voluit.

“Ga staan” zeg ik vervolgens. Je staat op en gaat naast me staan. Even wil je naar beneden kijken, maar gelijk denk je weer aan mijn woorden ‘kijk niet op mij neer’ en je hoofd gaat weer omhoog en je kijkt voor je. Met iets gespreide benen sta je naast me. Je weet dat ik zo tegen je kruis aan zal kijken, maar dat deert je niet. “Doe je blouse uit” zeg ik en zonder je te bedenken knoop je die open. Je trekt hem open en voelt een soort van trots wanneer je je borsten helemaal ontbloot. Trots op jezelf omdat je zo helemaal naakt naast me staat. Even laat ik je zo staan, je weet dat ik naar je kijk, maar het maakt je niet onzeker.

Dan zeg ik: “ik wil nog een kop koffie” en jij antwoordt: “ja, meester”. Je neemt alleen mijn kop mee en maakt voor mij koffie. Het voelt ook helemaal zo; je maakt koffie voor jouw meester. De eerste kop had je misschien al wel perfect klaar gemaakt, maar bij deze doe je nog meer je best. Wanneer je met de koffie terugkomt lopen zeg ik gelijk: “hier ga je hem aanbieden” en ik wijs op een plek vlak voor me. Je loopt naar de plek en ik zeg: “knielen”. Je zakt door je knieën en slaat je ogen neer. Vervolgens duw je de mok mijn richting op en zegt “alstublieft meester”. Ik neem de koffie van je aan en ik zeg “dank je”. Terwijl ik mijn koffie drink, zit jij naakt op je knieën vlak voor me. Je bent inmiddels helemaal ontspannen en geniet van het onderdanige gevoel in je.

Wanneer ik mijn koffie op heb zeg ik: “laat me je slaapkamer zien” en vervolgens lopen wij er naar toe. Je doet de deur open en kijkt naar de spullen die je voor mij klaar hebt moeten zetten: rood lint en je digitale camera. “ga languit op je buik op het bed liggen” zeg ik, terwijl ik het fototoestel oppak. Rillingen gaan door je heen bij de gedachte dat ik zal vastleggen dat je dit hebt ondergaan. Je kont voelt steeds nog warm en gevoelig aan en je verwacht dat het zeker nog te zien zal zijn op de foto’s. Na een paar foto’s te hebben genomen moet je je omdraaien en op je rug gaan liggen. Ik neem het lint en maak je polsen een voor een aan de spijlen van het bed vast. Bij het vastmaken wikkel ik het lint een aantal keer om je polsen zodat het mooi strak blijft zitten. Daarna zijn je benen aan de beurt. Ik maak ze ver uit elkaar vast, waardoor je je kut wat open voelt staan. Een warm en geil gevoel vult je lichaam. Tenslotte knoop ik nog lint om je middel heen, met twee stukken die ik door je bilnaad en over je kruis laat lopen. Even bekijk ik je en dan maak ik een strik met het laatste stuk lint dat ik nog heb. Ik zorg ervoor dat het lint wat er al zit over je schaamlippen komt en die wijd uit elkaar duwt en dan maak ik de strik net boven je kut vast. Ik neem een paar foto’s van je. Bij een zeg ik: “je bent nat kleine slet”, wat jou het gevoel geeft dat ik een close-up foto van je kruis maak. Weer gaan rillingen door je lichaam, maar je kan het niet laten om je kruis toch nog net iets extra omhoog te duwen en je benen nog net iets verder van elkaar te duwen. Je verlangt ernaar om aangeraakt te worden, om betast te worden, om je een nog geilere slet te voelen bij mij. Maar wanneer ik op je afloop, blijk ik nog een verrassing te hebben. Uit mijn broek trek ik twee rode lappen stof. De eerste bind ik voor je ogen, waardoor je haast niets meer ziet. De tweede maak ik voor je mond vast, waarbij ik je mond laat openen, zodat hij erin komt en jij niets meer kunt zeggen. Weer neem ik een aantal foto’s; je voelt je totaal aan mij overgeleverd, maar ook totaal veilig. Dan loop ik ineens de kamer uit. Je schrikt. “Hij zal me hier toch niet zo alleen achter laten?” gaat door je heen. Je wilt me wel roepen maar kan het niet. Maar gelukkig hoor je me dan weer binnenkomen. Ik ga naast je zitten en leg een hand op je buik. “geschrokken?” vraag ik. Je knikt heel iets met je hoofd. “Blijven vertrouwen” is mijn reactie. Vervolgens hoor je een lucifer aangaan. Weer schrik je. Je kan door de stof van je blinddoek heen vaag iets zien branden. Ik laat mijn hand strelend over je borsten gaan en vraag: “bang?”. Je slikt een paar keer maar schudt dan je hoofd. Je vindt het wel doodeng, maar aan de andere kant wil je mij ook vertrouwen. “Het is een kaars die je ziet” zeg ik. Je wilt vragen, roepen want je vindt het nu nog enger. Je voelt wat ik van plan ben. Mijn hand op je borsten doet het je voelen. Je ziet het licht van de kaars boven je komen. Je houdt je adem even gespannen in maar begint dat snel door je neus te ademen. “Hij gaat het doen!” denk je verschikt. Dan voel je ineens de druppels op je vallen. Je wilt schreeuwen, gillen maar kan het niet. Je denkt dat je borsten in brand staan, maar dan hoor je mijn stem heel rustig zeggen: “voel goed wat je echt voelt, voel dat het niet erger is dan wat kneepjes in je borsten”. Je probeert naar mijn stem te luisteren, je wilt naar mijn stem luisteren. Weer vallen er druppels op je, weer schrik je en voel je pijn. Maar mijn stem heeft je geholpen. De pijn stelt eigenlijk niets voor; het was je angst die de pijn veroorzaakte. Langzaam begin je je te ontspannen. Langzaam laat je je gaan. Je ademhaling wordt rustiger. Je voelt weer druppels op je komen en kreunt nu zacht. Ik maak een lijntje van druppels over je buik. Je weet dat ik verder zal gaan, je weet dat ik het ook op je kruis zal laten komen. Nooit zo je mij daar zomaar toestemming voor hebben gegeven, maar nu duw je haast automatisch je kruis omhoog. De druppels komen op je venusheuvel en op je schaamlippen. Je kreunt het uit van opwinding, hoewel je weet dat je ook pijn zou moeten voelen. Het zijn maar een paar druppels die ik laat vallen, maar genoeg om je te doen zweven. Vaag besef je dat ik foto’s van je maak en dat ik dan weer naast je kom zitten. Ik maak de lappen stof om je hoofd los, zodat je mij kunt zien en gewoon weer kunt spreken. Mijn handen glijden over je lichaam en strelen de plekken waar het kaarsvet zit. Je tuit je lippen wat, je verlangt naar een kus, die ik je ook geef. Gelijk duw ik twee van mijn vingers je kut in en begin je te vingeren. Je laat je tong al kreunend en hijgend om die van mijn gaan. Je denkt niet meer, je laat je gewoon gaan. Het duurt niet lang voordat je de druk in je buik voelt toenemen. Je voelt dat je gaat klaarkomen en beseft ergens nog vaag dat je mij dat zou moeten vragen, maar je kan het gewoon weg niet meer. Je verzet je tegen je orgasme, je probeert je in te houden, maar mijn vingers weten precies de juiste plek steeds weer te vinden. Ik kijk je recht in je ogen en je begint nog harder te kreunen. In je schreeuwt haast het verlangen om mij te kunnen vragen om klaar te mogen komen, maar je krijgt je woorden er niet uit. Dan zeg ik ineens hard en gebiedend: “laat me dan merken dat je zo’n geile slet bent: kom klaar!”. Je lichaam trekt samen, je duwt je heupen omhoog en voelt de schokken door je lichaam gaan. Kreunend en jammerend kom je klaar. Je voelt je leegstromen, steeds weer volgt er een nieuwe schok in je lichaam. Alle angst, alle spanning alles golft uit je. De tranen schieten in je ogen. Even voel je je heel klein en beschaamd. Maar wanneer ik je een kus geef is dat gevoel ook gelijk weer verdwenen. Ik streel je zacht en jij geniet na.

Daarna maak ik je los en zeg ik dat ik weer ga. Je loopt met me mee en bij de deur naar de gang bedank je mij. Ik kus je en jij kust mij terug. Je voelt mijn handen tastend over je lichaam gaan. Je bent voor je gevoel niet langer naakt, maar veilig bij mij. Wanneer ik de deur uit ben laat jij je op je bed vallen. Je bent doodop maar valt genietend van het gevoel in je in slaap. ’s Avonds wanneer je weer wakker wordt voel je nog een paar plekken op je kont en een plekje op je borst. Het plekje op je borst is wat rood en is vermoedelijk gekomen doordat het kaarsvet toch net te heet was. Je laat je handen over de plekken gaan die je voelt. Het gevoel van begin van de middag voel je bijna gelijk weer terug komen. Je neemt je telefoon en sms-t mij: “Meester, ik ben nog steeds naakt en weer geil, mag ik mij voor u klaarvingeren?” Een ondeugende glimlach komt op je gezicht na het versturen van het bericht bij de gedachte dat ik het zal lezen en weten hoe jij je nu voelt. Het duurt maar een paar minuten voordat je een reactie terug krijgt waarin staat: “Ja, kleine slet, doe het”. Op de plek waar je staat laat je je door je knieën zakken en doet het. En met nog een beetje natte vingers sms je even later terug: “Dank u Meester, dat u mij als uw kleine slet wilt behandelen en dat ik daarom voor u klaar mocht komen”.

 

Meer lezen? Klik hier om naar K's Kelder te gaan