Vertrouwen

Je komt bij de aangegeven parkeerplaats aan de rand van de stad aan. Hij is overdekt en rustig. Je zoekt een plek op de eerste etage en stuurt mij vervolgens een sms: “ik ben er meester”. Gespannen wacht je op mijn reactie. Nog even kijk je of je haar goed zit in de spiegel van je auto en intussen laat je je ogen ook rond gaan langs de parkeerde auto’s in de hoop dat je mij ergens zal ontdekken. Dan gaat je 06 over. Je slikt een keer wanneer je op het display ziet dat ik het ben die je belt. Met een zacht “hallo meester” neem je op. Het voelt aan of ik heel dicht bij je ben. Ongemakkelijk schuif je wat heen en weer over je autostoel. Ik begroet je met een duidelijk “hallo slavin” en vervolgens zeg ik: “ga met de trappen bij de lift naar de derde etage en hou je telefoon aan.” Je slikt weer, beseffende dat ik echt heel dicht bij ben en antwoordt zacht: “ja meester”.

Snel neem je je tas uit je auto en loop je naar de aangegeven trappen. Vier trappen brengen je na de aangegeven etage. De spanning in je is te snijden. Direct wanneer je boven bent kijk je tevergeefs rond of je mijn auto’s tussen de geparkeerde wagens ziet. “Loop naar rechts” hoor je mijn stem zeggen en jij doet zoals je is opgedragen tot mijn stem weer klinkt en zegt: “stop, nu loop je links tussen de auto’s door en blijf je tussen die witte en rode staan.” Je weet nu zeker dat ik jou al zie, maar jij kunt mij nog steeds niet zien. “Waar bent u?” vraag je. Je stem is gedempt, bang dat anderen je kunnen horen, terwijl er toch niemand is. “Dat merk je wanneer dat nodig is” is mijn antwoord. Je loopt de aangegeven richting op en ziet gelijk de rode en de witte auto die ik bedoeld zal hebben, toch vraag je mij: “hier?” wanneer je tussen de auto’s staat. “Zie jij nog een andere rode en witte auto naast elkaar staan?” vraag ik gelijk. Je voelt je beschaamd en dom overkomen. “Daar dus ja” zeg ik er achteraan, wat je nog kleiner doet voelen. “Niemand kan je daar zien” hoor je mij vervolgens zeggen. “Ja, meester” is jouw antwoord nadat je even nog hebt rondgekeken of dat ook werkelijk zo is. “Ik zie dat je me nog niet vertrouwd op mijn woord” volgt er gelijk overheen. Je wilt wel antwoorden maar weet even niet wat je moet zeggen. “Vanaf nu laat je zien dat je mij vertrouwd” zeg ik streng en jij antwoord beschaamd: “ja meester”. “Buig je voorover” zeg ik en jij doet het. Je voelt je hart kloppen in je keel. “Wat als een ander me zo ziet” gaat door je heen maar aan de andere kant wil je ook laten zien dat je mij durft te vertrouwen. Je hebt een van je handen aan de achterzijde van je boven benen gelegd, net onder de rand van je rok. “Schuif je rok omhoog” hoor je mij zeggen. Je schrikt, dit is iets wat je niet wilt doen en zegt bijna gelijk: “nee”. Mijn stem klinkt dwingend wanneer ik zeg: “ja! Je laat zien dat je mij vertrouwd en je laat zien of je gekleed bent zoals ik heb aangegeven”. Je weerstand is nog niet gebroken, je wilt overeind komen en zegt: “nee, ik doe het niet”. Nog gebiedender klinkt mijn stem en ik zeg: “je doet het, nu!”. Het is een bevel en duidelijk geen vraag. Je voelt je heel klein worden en heel onzeker schuif je met je ene hand je rok omhoog. Je voelt je naakt worden wanneer je kont bloot wordt. Heel onzeker ben je, je oren zijn gespitst om bij ieder geluid dat er op duidt dat iemand eraan komt omhoog te kunnen schieten. Het lijkt wel of ik je bewust zo lang zo laat staan. Toch voel je ook dat juist dit het geen is waar je naar verlangt; een voor je haast onmogelijke opdracht uitvoeren, omdat een meester dat van je eist. Het zou je niet verwonderen als je ook nog eens drijfnat zou blijken te zijn inmiddels. In elk geval zijn je tepels al wel hard geworden door de opwinding en duwen ze nu tegen je blouse aan. “Nu blijf je zo staan, ongeacht wat je hoort, ongeacht wat er gebeurt” zeg ik. De spanning in je neemt gelijk weer toe, want blijkbaar volgt er meer. “Je zal een auto horen starten en naar je toe horen rijden” zeg ik. Je voelt wel dat dat mijn auto zal zijn. Gelijk hoor je achter je een auto starten, maar ook gelijk mijn stem die zegt: “blijf zo staan!”. Je had je hoofd al bijna omhoog gedaan en je rok al bijna losgelaten van schrik, maar nog net sta je zoals aangegeven. De auto rijdt om je heen en jij bedenkt je dat ik ergens achter je zal hebben toegekeken. Dan stopt de auto voor je en je hoort mijn stem via de telefoon zeggen: “loop voorover gebogen naar de auto en stap in slet”. Even volgt er een kleine glimlach op je gezicht bij het horen van de aangepaste versie van “volg slet”. Dan loop je voorover gebogen op de auto af en je stapt in.

“Hallo meester” zeg je, nu veel duidelijker dan eerder. Je hebt ook echt het gevoel naast je meester te zitten. “Blijf voor je kijken” zeg ik en jij antwoordt gelijk: “ja, meester”. Mijn hand gaat naar je hoofd en ik pak je haren stevig vast. Dan zeg ik: “Doe het”. Je schrikt omdat je gelijk een geluid achter je in de auto hoort. Je wilt je omdraaien en kijken, maar mijn stem zegt streng: “kijk voor je!” en mijn hand houdt je haren nog steviger vast. Je voelt een hand over je middel glijden en dan omhoog. Het is niet een van mijn handen. Je rilt bij het voelen van die vreemde hand. Ergens weet je al dat die hand van een andere slavin zal zijn, namen schieten door je hoofd, maar je weet niet wie het zal zijn. De hand schuift over je borst en streelt die iets door je kleren heen. Dan gaat de hand weer weg en ik zeg: “nu je weet dat we met drie zijn, wil ik dat je onder geen enkele voorwaarde meer probeert naar achteren te kijken om te zien wie het is. Doe je het niet, zal je die hand niet meer voelen”. Je voelt je opgewonden, onzeker, van alles door elkaar, maar je weet dat je me zal gehoorzamen wat dit betreft en zegt: “ja meester”. Dan trek ik je hoofd mijn richting uit en ik geef je een kus op je mond. Gelijk voel je ook een hand over het ontblote gedeelte van je been gaan. Je gevoel zegt dat je van mij bent net als ik je dat laat voelen en in een soort van overgave kus je me terug.

We rijden weg en verlaten de garage. Tijdens het rijden leg ik een hand op je been en de rillingen gaan door je lichaam. Je voelt de hand je been strelen en daarbij je rokje iets omhoog duwen. “Mag ik vragen wie het is, meester?” vraag je nieuwsgierig. “Dat mag, maar als ze zichzelf zal verraden krijgt ze straf, en jij nog meer”. Zorgvuldig probeer je een vraag te bedenken, maar iedere vraag die in je opkomt zou verraden wie ze is. Dan zeg ik: “jullie kennen elkaar” dat is alles wat ik zal vertellen. Je glimlacht omdat dit jou wel een idee geeft wie het zal zijn, maar toch blijf je het onzekere gevoel ook houden. Wanneer we een rustig pad op rijden voel je mijn hand weer over je been glijden, maar nu duidelijker en verder omhoog dan eerder. Je sluit je ogen een beetje en laat mij begaan. Je voelt je betast, maar niet ongewenst, hoewel ik toch wel heel dicht mijn hand langs je kruis laat gaan. Voor je gevoel hoort dit erbij; de meester neemt wat hem bevalt. Mijn vingers gaan steeds iets verder en jouw verlangen wordt groter. Haast ongemerkt doe je je benen meer van elkaar tot ineens mijn vingers je kruis aanraken. Je hijgt een keer van opwinding en duwt je kruis wat naar voren tegen mijn hand aan. Even zijn je verlangens groter dan je schaamte. Je rilt bij het voelen van mijn vingers die je schaamlippen betasten. Dan voel je je weer klein worden van schaamte; je voelt je een slet, die zich gelijk maar laat betasten. Je slaat je ogen neer, maar doet verder niets. Even later stop ik de auto en zeg: “je gaat zo uitstappen, zonder een blik achter in de auto te werpen” en vervolgens tegen de slavin achter je: “en jij gaat liggen en verbergt je gezicht, voor een eventueel per ongeluk kijken”. “Stap uit” zeg ik daarna en jij doet het. Gelijk met jou kom ik ook de wagen uit. Ik laat je een stukje verderop gaan staan met je gezicht van de auto gekeerd. Pas daarna hoor je de ander uitstappen. Nieuwsgierigheid brandt in je, zal zij het ook echt zijn? Ik loop op je af en neem je mee. Achter ons hoor je de ander volgen. We lopen het bos in, het bos waarover je zo vaak hebt gelezen in mijn verhalen, alleen nu ben je er ook echt zelf. Je voelt je heerlijk opgewonden en verlangend.
Wanneer we een stuk het bos in zijn gelopen, lopen we het pad af en zoeken we een beschutte plek. Daar leg ik een kleed neer op de grond, waarop jij op je knieën moet plaatsnemen. “Ik zal je blinddoeken, zodat je niet zo gedwongen voor je hoef te gaan kijken” zeg ik en daarna doe ik het ook. Je ziet niets meer en hoort dat ik naar achteren loop en de andere slavin bij me roep. Vervolgens hoor je dat we elkaar vlak achter je een kus geven en vlak daarna begint ze zacht kreunend te hijgen. “Een natte slet ben je” hoor je me zeggen en uit haar kreun maak je op dat ze dat ook echt is. “Ga achter die andere slet zitten en doe wat ik heb aangegeven” hoor je. De rillingen gaan door je heen. Je voelt haar op haar knieën achter je gaan zitten en haar handen om je leggen. Ik ben voor je komen staan en neem je de blinddoek weer af. Ik kijk je aan en zeg: “blijf voor je kijken en vertel me wie je voelt.” Je voelt de andere slavin je blouse beginnen los te knopen. Je kijkt mij aan met een vragende en wat onzekere blik en ik zeg: “laat haar begaan, vertel wie het is”. Namen gaan door je hoofd maar bijna gelijk noem de degene die je denkt. Ik glimlach en zeg: “zou je die willen voelen aan je?”. Intussen worden je borsten ontbloot. Je zou de slavin wel tegen willen houden omdat je je schaamt maar aan de andere kant verlang je ernaar. Je bent onzeker wat je zal antwoorden, mocht je de verkeerde in gedachten hebben dan zou het wel heel dom staan. Maar eigenlijk voel je al dat je de juiste in gedachte hebt en dan antwoordt je: “ja meester” Je blouse wordt naar achteren van je armen afgetrokken. Je bovenlichaam is ontbloot. Mijn ogen gaan er overheen. Je voelt dat ik je bekijk en dat ik geniet, doordat ik even stil ben. De slavin neemt je borsten in haar handen en kneedt ze zacht. Ze trekt je iets tegen haar aan en je rilt wanneer je haar borsten tegen je rug voelt komen. “Doe je handen naar achteren” zeg ik en je doet zoals ik heb opgedragen. Je voelt blote benen onder je handen. Maar ook de rok die ze aanheeft. “Streel die benen” zeg ik en jij laat je handen verder gaan. De slavin achter je begint iets meer in je borsten te kneden en je hoort haar even hijgen. Geil is ze in elk geval denk je en je laat je handen steeds iets verder gaan. Zou ze hetzelfde onzekere gevoel hebben als jij? Je handen schuiven nog verder langs de binnenzijde van haar bovenbenen. Je weet dat je bijna bij haar kruis bent, maar mijn ogen kijken je nog steeds gebiedend en dwingend aan. Voor jou zijn ze duidelijk een teken dat je je handen verder moet laten gaan. Dan hoor je de slavin ineens achter je zeggen: “o, doe het” en gelijk schuift ze iets naar voren en duwt haar kruis tegen je handen haan. Je voelt een gladde kut, gladde natte schaamlippen onder je vingers. Opgewonden kreun je zelf een keer en dan zeg ik: “kus elkaar, want dat willen jullie”. Je draait je hoofd om en ziet gelijk dat jouw vermoeden goed was. Even voel je twijfel maar wanneer ze haar hoofd maar iets naar je toe beweegt doe jij het zelfde en gelijk volgt een kus die overgaat in een kleine tongzoen. Ik ben vlak naast jullie gaan staan en zeg: “ga door, de eerste kus moet onvergetelijk zijn”. En de slavin duwt haar tong diep in je mond terwijl ze je tepels streelt. Gelijk laat je je gaan en tong je haar innig terug.

Meer lezen? Klik hier om naar K's Kelder te gaan